oriental
15-12-2009, 14:35
We francuskim ELLE z dnia 27 listopada 2009 znalazlam artykul, w ktorym Dina wypowiada sie na temat sytuacji tanca orientalnego w dzisiejszym swiecie. Czy w polskiej wersji tez on sie pojawil?
Dla porownania zamieszczam pierwsza jego czesc, tlumaczona przeze mnie.
Stawiajac opor fundamentalistom – DINA – Wolnosc z brzucha
Jest prawdopodobnie ostatnia tancerka brzucha z Egiptu. Dina musi stawiac czolo gniewowi islamistow, ktorzy chca zakazac jej spektaklow. Spotkanie z sexy-bojowniczka – rozmawia Philippe Tretiack
Podczas gdy w Europie, taniec brzucha uchodzi za nieco kiczowata przyjemnosc, w Kairze stanowi on prawdziwy punkt zapalny. Dina wie cos na ten temat. W ciagu 15 lat to, co najbardziej sie u niej zmienilo, to jej publicznosc. Na DVD z jej pierwszych pokazow kamera zatrzymuje sie na smietance towarzyskiej Kairu, ktora bije jej brawo. Royce-Royce'y, Mercedesy, panowie pod krawatem, wszedobylscy paparazzi i przede wszystkim czarujace panie. W seksownych sukienkach, przystrojone bizuteria i z wiatrem we wlosach, elita kairska niczym nie rozni sie od tej w Paryzu czy Nowym Jorku. W 2009 roku fani Diny sa nadal z nia, jednak ich wlosy zniknely. Chusta jest rygorystycznie wymaganym elementem ubioru „islamicznie” poprawnego. W tym samym czasie Dina, najwieksza z gwiazd tanca orientalnego posprzedawala za grosze swoje kostiumy „Tysiaca i Jednej Nocy” i „Tanca Siedmiu Welonow”, by na przekor ogolnej tendencji postawic na spodnice z glebokimi rozcieciami i biustonosze o stalowej kostrukcji, ktore wystrzeliwuja jej silikonowy biust wprost w swiatla reflektorow. Co wiecej polaczyla kroki tanca tradycyjnego z gestami, ktore czynia z niej postac wyjatkowa i popularna. Jest cos z choreografii Merce Cinningham i Piny Bausch w jej ruchach bioder, szybkich krokach w kierunku publicznosci, naglych akcentach biustu czy shimmy miednica: nierownowaga, ktora hipnotyzuje tlumy i sciaga na nia gniew islamistow. Juz jakis czas temu domagali sie oni zakazu tanca brzucha w Egipcie. Za kazdym razem, fale nietolerancji rozmywaja sie jednak w piasku zdrowego rozsadku i demokracji. Mimo wszystko, Dina jest pesymistka.
„Atmosfera tutaj nie jest dobra”-przyznaje, mowiac w ten sam sposob jak tanczy.”Kiedys mozna bylo znalezc tancerki brzucha we wszystkich klubach nocnych a teraz wystepy maja miejsce tylko w 5gwiazdkowych hotelach i na weselach. Kiedy bylam mala, we wszystkich filmach egipskich byla scena tanca. Tancerki studiowaly balet klasyczny, dzieki cwiczeniom mialy piekne ciala, ale gdy w 1970 roku nastapila zmiana u wladzy, oznaczalo to zmierzch tanca brzucha dobrej jakosci. Nastapil rozkwit klasy sredniej. Nowobogaccy domagali sie tanca bardziej wulgarnego, bardziej sexy i tancerek o pelniejszych ksztaltach, na obraz ich malzonek.To bylo poczatkiem konca i w chwili obecnej sytucja jest naprawde zla.”
Dina ma podstawy, by niepokoic sie o przyszlosc - wrogow tego tanca, wywodzacego sie jeszcze z epoki faraonow, jest bardzo wielu. Po pierwsze jest to fundamentalizm. Muzulmanie, bojownicy radykalnego ruchu zalozonego w Egipcie, znalezli sojusznikow w Arabii Saudyjskiej. Wkraczajac w swiat kina finansisci z Riyad’u wytoczyli wojne tancowi brzucha. „W 1991 roku zaczeli wykupowac seriale telewizyjne, tlumaczy Khaled Al Khamissi, pisarz , ktorego pierwsza powiesc „Taxi” zrobila furrore w swiecie arabskim. Egipcjanie w trakcie produkcji musieli przypodobac sie nowym klientom. Wdrozono przy tej okazji karte 35 zasad, na podstawie ktorych np. zabroniony jest pocalunek na ekranie (nawet miedzy matka a dzieckiem), w scenach, gdzie mezczyzna i kobieta znajduja sie w jednym pomieszczeniu drzwi musza byc szeroko otwarte, zakaz przeklenstw...”.
Taniec orientalny wpadl w pulapke. W 1998 roku, takze w Arabii Saudyjskiej zaczeto produkowac seriale i filmy. I wtedy zaczela sie podwojna gra. Z jednej strony przegoniono tancerki ale z drugiej strony pojawialy sie sceny tanca jako przyklad tego, co jest „haram”-zabronione, nielegalne. Dina ocenia bardzo surowo te filmy, gdzie tancerki wija sie posrod fontann i haremu: „To jest karykatura Egiptu, sceneria jest odzwierciedleniem fantazji ludzi Zachodu”. „Egipcjanie, tak samo jak Brazylijczycy, uwielbiaja tanczyc, kontynuuje Khaled Al Khamissi i dlatego Saudyjczycy za cel obrali sobie wlasnie ten czuly punkt naszej kultury”. „Aby zmniejszyc wplyw Egiptu na swiat arabski Saudyjczycy zapraszali coraz wiecej tancerek marokanskich, libanskich”. „Przybywaly one rowniez z Rumunii, Rosji, Polski, ale tymi publicznosc juz sie znudzila, potwierdza tancerka Deaa. Dziewczyny ze Wschodu nie rozumieja naszej kultury. Tak jak ja, nawet jesli bede tanczyc salse nigdy nie stane sie Karaibka! Ja, juz w brzuchu mojej matki slyszalam muzyke, do ktorej dzisiaj tancze, a one nie”.
Ofensywa Saudyjczykow przybiera rozne formy. Z jednej strony, mamy zacietych wrogow tanca orientalnego, a w tym samym czasie produkuje sie mase teledyskow w stylu „semi-porno-chic”, ktore wyswietlaja ich kablowki w krajach Zatoki Perskiej, Egipcie i Libanie. „To takze zle wplywa na jakosc tanca, mowi Dina, gdyz dla tych wszystkich miernych piosenkarek, taniec jest tylko dodatkiem a i tak w ogole to one zle tancza. W rezultacie nie mozna juz spotkac dobrych tancerek brzucha.”.
Do tego saudyjskiego potrzasku z religijnoscia z jednej a wulgarnoscia z drugiej strony, dolacza dodatkowy element: rozwoj spoleczenstwa egipskiego. „Wielu Egipcjan wyjechalo do pracy do Arabii Saudyjskiej i wrocilo z fundamentalizmem wahhabit’ckim w walizce, zauwaza dziennikarz Rayad Abou Awad, dziennikarz AFP, specjalista od kultury. Po trochu klasa srednia zamieniala wartosci intelektualne na idee religijne. I wlasnie wtedy pojawilo sie „clean cinema”. Taniec brzucha oceniony jako zbyt „sexy” kolejny raz stracil na swojej sile oddzialywania.
W chwili obecnej taniec brzucha jest zakazany w telewizji publicznej. „Cenzura jest w Egipcie czyms na porzadku dziennym, kontynuuje Rayad Abou Awad. Problem w tym, ze nigdy nie wiemy do konca, co zostanie ocenzurowane. Czasami wszystko moze zalezec od jednej uwagi zony prezydenta Moubarak’a. Wtedy jak za dotknieciem czarodziejskiej rozdzki znikaja aktorzy z wasami lub noszacy kucyk. W przypadku tanca brzucha mamy zawsze pewnosc, ze te sceny zostana wyciete i w rezultacie jedynym miejscem, gdzie jeszcze mozna go zobaczyc jest saudyjska kablowka, gdyz Arabia Saudyjska wykupila takze prawa do archiwow kina egipskiego i teraz wyswietla te materialy na swoich wlasnych kanalach. I jak to wszystko zrozumiec!?!”.
Nie jest to jedyny paradoks majacy miejsce w Egipcie, gdyz w tym kraju np. prezenterka telewizyjna nie ma szansy na kariere jesli nosi chuste! „Chusta jest albo dla ortodoksow albo dla biedoty, zauwaza Khaled Al Khamissi, kobiety zakladaja je nie tylko z powodow religijnych. Robia to takze z braku pieniedzy. Z chusta juz nie musisz sie martwic o ukladanie wlosow czy makijaz. A w telewizji makijaz jest przeciez niezbedny”.
Deaa wie cos na ten temat. Wczesniej byla znana prezenterka , ale gdy tylko jej pracodawca dowiedzial sie o jej wystepach tanecznych w kabaretach, natychmiast ja zwolnil. Intelektualisci wystapili wtedy w jej obronie. Nawet znany piosenkarz Mohamed Mounir zadzwonil do telewizji, by ich zwymyslac od „nieokrzesanych reakcjonistow” i okazalo sie, ze Deaa moze wrocic na swoje stanowisko. Jednakze to i tak nie zmienia faktu, iz „dla krytykow taniec brzucha pozostaje striptizem, podsumowuje Marwan Hamed, mlody rezyser filmu „Budynek Yacoubian”. Mozna nawet powiedziec, ze jest forma prostytucji...”.
„Deaa przypomina, iz zazwyczaj tancerki wywodza sie z najnizszych warstw spolecznstwa. Nie maja zbyt dobrej reputacji. Choc kiedy nie tancza, zakladaja chuste. Ja tez probowalam go nosic, ale skonczylo sie na tym, ze go zdarlam z siebie na srodku ulicy. Moja matka chciala bym ja nosila, natomiast moj ojciec sie nie zgadzal. W sprawie tanca moi rodzice sa jednak jednomyslni, sa przeciwni mojej karierze i staram sie nigdy nie poruszac tego tematu w ich obecnosci. Rozumiem ich zdanie. Taniec brzucha ekscytuje i tancerki i ich publicznosc, co samo w sobie daje okazje do wielu podejrzen. Na przyklad Dina jest tancerka otwarcie seksualna, mowi Deaa. Osobiscie, gdy tancze staram sie wyrazic moje leki i wspomnienia z dziecinstwa. Tak samo jak derwisze, tancerki brzucha sa receptorami energii pochodzacej z nieba i ziemi. Staje sie palma, ptakiem, chmura. Wszystko wychodzi z brzucha, stad pochodzi zycie. I to jest wlasnie, to co doprowadza do szalenstwa widzow. !” „To jest znany fakt, podkresla Dina, ze taniec brzucha ekscytuje kobiety a my tancerki brzucha uwielbiamy sie kochac bardziej niz ktokolwiek”.
Dina podpisuje wciaz nowe lukratywne umowy na wystepy w wielkich hotelach czy na weselach. Kobiety noszace chusty bija jej brawo, by w koncu zaczac tanczyc wraz z nia. „W czasie wystepu, opowiada Dina, bardzo czesto zdarza sie, ze goscie w ostentacyjny sposob wyrazaja swoja dezaprobate i odwracaja sie plecami. Dla mnie jej to oznaka pogorszania sie atmosfery. Mezczyzni nie chca na mnie patrzec. Jednakze, po trochu, widzac, ze kobiety daja sie wciagnac, takze i oni nieco sie rozluzniaja, by w koncu przylaczyc sie do zabawy.” „Publicznosc jest zelektryzowana naszym spojrzeniem, potwierdza Dina. Jest to z reszta jedyna dozwolona forma kontaktu. Nasze oczy i kostiumy doprowadzaja publicznosc do szalenstwa. A moj kostium jest tu!”dodaje prezac biust.
W celu przestrzegania rozdzialu plci, kobiety, glownie Saudyjki mieszkajace w Egipcie, organizuja przyjecia w swoim gronie, z DJ-em kobieta i tancerka brzucha. Wtedy wszystkie kobiety tancza. Atmosfera robi sie goraca. Wlasnie z tego powodu policja wymaga, by wszystkie tancerki posiadaly licencje. Dodatkowo maja tez zakaz tanczenia na stolach, klekania twarza do publicznosci i wyginania sie do tylu na szeroko rozstawionych nogach. Powinny takze nosic, przynajmniej w teorii, siatke na brzuchu przykrywajaca pepek.
Dina nie wywodzi sie z marginesu spoleczenstwa, wrecz przeciwnie, urodzila sie w Rzymie, jest magistrem filozofii. „Juz w wieku 17 lat wiedzialam, ze chce byc tancerka brzucha przez duze „T”. W ciagu pieciu lat stalam sie gwiazda. Kupilam stroje do tanca, ale pozniej je zniszczylam. Staram sie laczyc taniec i mode. Inspiruje sie kolekcjami haute-couture, Roberto Cavalli’m. Odwazylam sie zalozyc krotkie kreacje, szorty, koronki, skore, futra, metal. Projektanci, ktorych poznalam w Mediolanie bardzo mi w tym pomogli. Chcialam, by moje cialo wyrazalo przemoc, skladalo hold seksownemu cialu kobiety. Wiem, ze w tym procesie jestem opoka, znam znaczenie mojej walki o wolnosc kobiet. Taniec i wolnosc sa synonimami i wlasnie dlatego niepokoje sie. Jestem ostatnia z kairskich tancerek tanca brzucha. Po mnie nie bedzie juz nikogo.”.
Pesymistka czy megalomanka? Deaa mloda tancerka, ktora chcialaby przyjac wyzwanie, stara sie zlagodzic sytuacje. „Juz od pietnastu lat Saudyjczycy chca ugiac Egipcjan, ale nigdy im sie to nie uda.” I by to udowodnic tanczy, jak Dina i caly wszechswiat zaczyna wirowac.
Dla porownania zamieszczam pierwsza jego czesc, tlumaczona przeze mnie.
Stawiajac opor fundamentalistom – DINA – Wolnosc z brzucha
Jest prawdopodobnie ostatnia tancerka brzucha z Egiptu. Dina musi stawiac czolo gniewowi islamistow, ktorzy chca zakazac jej spektaklow. Spotkanie z sexy-bojowniczka – rozmawia Philippe Tretiack
Podczas gdy w Europie, taniec brzucha uchodzi za nieco kiczowata przyjemnosc, w Kairze stanowi on prawdziwy punkt zapalny. Dina wie cos na ten temat. W ciagu 15 lat to, co najbardziej sie u niej zmienilo, to jej publicznosc. Na DVD z jej pierwszych pokazow kamera zatrzymuje sie na smietance towarzyskiej Kairu, ktora bije jej brawo. Royce-Royce'y, Mercedesy, panowie pod krawatem, wszedobylscy paparazzi i przede wszystkim czarujace panie. W seksownych sukienkach, przystrojone bizuteria i z wiatrem we wlosach, elita kairska niczym nie rozni sie od tej w Paryzu czy Nowym Jorku. W 2009 roku fani Diny sa nadal z nia, jednak ich wlosy zniknely. Chusta jest rygorystycznie wymaganym elementem ubioru „islamicznie” poprawnego. W tym samym czasie Dina, najwieksza z gwiazd tanca orientalnego posprzedawala za grosze swoje kostiumy „Tysiaca i Jednej Nocy” i „Tanca Siedmiu Welonow”, by na przekor ogolnej tendencji postawic na spodnice z glebokimi rozcieciami i biustonosze o stalowej kostrukcji, ktore wystrzeliwuja jej silikonowy biust wprost w swiatla reflektorow. Co wiecej polaczyla kroki tanca tradycyjnego z gestami, ktore czynia z niej postac wyjatkowa i popularna. Jest cos z choreografii Merce Cinningham i Piny Bausch w jej ruchach bioder, szybkich krokach w kierunku publicznosci, naglych akcentach biustu czy shimmy miednica: nierownowaga, ktora hipnotyzuje tlumy i sciaga na nia gniew islamistow. Juz jakis czas temu domagali sie oni zakazu tanca brzucha w Egipcie. Za kazdym razem, fale nietolerancji rozmywaja sie jednak w piasku zdrowego rozsadku i demokracji. Mimo wszystko, Dina jest pesymistka.
„Atmosfera tutaj nie jest dobra”-przyznaje, mowiac w ten sam sposob jak tanczy.”Kiedys mozna bylo znalezc tancerki brzucha we wszystkich klubach nocnych a teraz wystepy maja miejsce tylko w 5gwiazdkowych hotelach i na weselach. Kiedy bylam mala, we wszystkich filmach egipskich byla scena tanca. Tancerki studiowaly balet klasyczny, dzieki cwiczeniom mialy piekne ciala, ale gdy w 1970 roku nastapila zmiana u wladzy, oznaczalo to zmierzch tanca brzucha dobrej jakosci. Nastapil rozkwit klasy sredniej. Nowobogaccy domagali sie tanca bardziej wulgarnego, bardziej sexy i tancerek o pelniejszych ksztaltach, na obraz ich malzonek.To bylo poczatkiem konca i w chwili obecnej sytucja jest naprawde zla.”
Dina ma podstawy, by niepokoic sie o przyszlosc - wrogow tego tanca, wywodzacego sie jeszcze z epoki faraonow, jest bardzo wielu. Po pierwsze jest to fundamentalizm. Muzulmanie, bojownicy radykalnego ruchu zalozonego w Egipcie, znalezli sojusznikow w Arabii Saudyjskiej. Wkraczajac w swiat kina finansisci z Riyad’u wytoczyli wojne tancowi brzucha. „W 1991 roku zaczeli wykupowac seriale telewizyjne, tlumaczy Khaled Al Khamissi, pisarz , ktorego pierwsza powiesc „Taxi” zrobila furrore w swiecie arabskim. Egipcjanie w trakcie produkcji musieli przypodobac sie nowym klientom. Wdrozono przy tej okazji karte 35 zasad, na podstawie ktorych np. zabroniony jest pocalunek na ekranie (nawet miedzy matka a dzieckiem), w scenach, gdzie mezczyzna i kobieta znajduja sie w jednym pomieszczeniu drzwi musza byc szeroko otwarte, zakaz przeklenstw...”.
Taniec orientalny wpadl w pulapke. W 1998 roku, takze w Arabii Saudyjskiej zaczeto produkowac seriale i filmy. I wtedy zaczela sie podwojna gra. Z jednej strony przegoniono tancerki ale z drugiej strony pojawialy sie sceny tanca jako przyklad tego, co jest „haram”-zabronione, nielegalne. Dina ocenia bardzo surowo te filmy, gdzie tancerki wija sie posrod fontann i haremu: „To jest karykatura Egiptu, sceneria jest odzwierciedleniem fantazji ludzi Zachodu”. „Egipcjanie, tak samo jak Brazylijczycy, uwielbiaja tanczyc, kontynuuje Khaled Al Khamissi i dlatego Saudyjczycy za cel obrali sobie wlasnie ten czuly punkt naszej kultury”. „Aby zmniejszyc wplyw Egiptu na swiat arabski Saudyjczycy zapraszali coraz wiecej tancerek marokanskich, libanskich”. „Przybywaly one rowniez z Rumunii, Rosji, Polski, ale tymi publicznosc juz sie znudzila, potwierdza tancerka Deaa. Dziewczyny ze Wschodu nie rozumieja naszej kultury. Tak jak ja, nawet jesli bede tanczyc salse nigdy nie stane sie Karaibka! Ja, juz w brzuchu mojej matki slyszalam muzyke, do ktorej dzisiaj tancze, a one nie”.
Ofensywa Saudyjczykow przybiera rozne formy. Z jednej strony, mamy zacietych wrogow tanca orientalnego, a w tym samym czasie produkuje sie mase teledyskow w stylu „semi-porno-chic”, ktore wyswietlaja ich kablowki w krajach Zatoki Perskiej, Egipcie i Libanie. „To takze zle wplywa na jakosc tanca, mowi Dina, gdyz dla tych wszystkich miernych piosenkarek, taniec jest tylko dodatkiem a i tak w ogole to one zle tancza. W rezultacie nie mozna juz spotkac dobrych tancerek brzucha.”.
Do tego saudyjskiego potrzasku z religijnoscia z jednej a wulgarnoscia z drugiej strony, dolacza dodatkowy element: rozwoj spoleczenstwa egipskiego. „Wielu Egipcjan wyjechalo do pracy do Arabii Saudyjskiej i wrocilo z fundamentalizmem wahhabit’ckim w walizce, zauwaza dziennikarz Rayad Abou Awad, dziennikarz AFP, specjalista od kultury. Po trochu klasa srednia zamieniala wartosci intelektualne na idee religijne. I wlasnie wtedy pojawilo sie „clean cinema”. Taniec brzucha oceniony jako zbyt „sexy” kolejny raz stracil na swojej sile oddzialywania.
W chwili obecnej taniec brzucha jest zakazany w telewizji publicznej. „Cenzura jest w Egipcie czyms na porzadku dziennym, kontynuuje Rayad Abou Awad. Problem w tym, ze nigdy nie wiemy do konca, co zostanie ocenzurowane. Czasami wszystko moze zalezec od jednej uwagi zony prezydenta Moubarak’a. Wtedy jak za dotknieciem czarodziejskiej rozdzki znikaja aktorzy z wasami lub noszacy kucyk. W przypadku tanca brzucha mamy zawsze pewnosc, ze te sceny zostana wyciete i w rezultacie jedynym miejscem, gdzie jeszcze mozna go zobaczyc jest saudyjska kablowka, gdyz Arabia Saudyjska wykupila takze prawa do archiwow kina egipskiego i teraz wyswietla te materialy na swoich wlasnych kanalach. I jak to wszystko zrozumiec!?!”.
Nie jest to jedyny paradoks majacy miejsce w Egipcie, gdyz w tym kraju np. prezenterka telewizyjna nie ma szansy na kariere jesli nosi chuste! „Chusta jest albo dla ortodoksow albo dla biedoty, zauwaza Khaled Al Khamissi, kobiety zakladaja je nie tylko z powodow religijnych. Robia to takze z braku pieniedzy. Z chusta juz nie musisz sie martwic o ukladanie wlosow czy makijaz. A w telewizji makijaz jest przeciez niezbedny”.
Deaa wie cos na ten temat. Wczesniej byla znana prezenterka , ale gdy tylko jej pracodawca dowiedzial sie o jej wystepach tanecznych w kabaretach, natychmiast ja zwolnil. Intelektualisci wystapili wtedy w jej obronie. Nawet znany piosenkarz Mohamed Mounir zadzwonil do telewizji, by ich zwymyslac od „nieokrzesanych reakcjonistow” i okazalo sie, ze Deaa moze wrocic na swoje stanowisko. Jednakze to i tak nie zmienia faktu, iz „dla krytykow taniec brzucha pozostaje striptizem, podsumowuje Marwan Hamed, mlody rezyser filmu „Budynek Yacoubian”. Mozna nawet powiedziec, ze jest forma prostytucji...”.
„Deaa przypomina, iz zazwyczaj tancerki wywodza sie z najnizszych warstw spolecznstwa. Nie maja zbyt dobrej reputacji. Choc kiedy nie tancza, zakladaja chuste. Ja tez probowalam go nosic, ale skonczylo sie na tym, ze go zdarlam z siebie na srodku ulicy. Moja matka chciala bym ja nosila, natomiast moj ojciec sie nie zgadzal. W sprawie tanca moi rodzice sa jednak jednomyslni, sa przeciwni mojej karierze i staram sie nigdy nie poruszac tego tematu w ich obecnosci. Rozumiem ich zdanie. Taniec brzucha ekscytuje i tancerki i ich publicznosc, co samo w sobie daje okazje do wielu podejrzen. Na przyklad Dina jest tancerka otwarcie seksualna, mowi Deaa. Osobiscie, gdy tancze staram sie wyrazic moje leki i wspomnienia z dziecinstwa. Tak samo jak derwisze, tancerki brzucha sa receptorami energii pochodzacej z nieba i ziemi. Staje sie palma, ptakiem, chmura. Wszystko wychodzi z brzucha, stad pochodzi zycie. I to jest wlasnie, to co doprowadza do szalenstwa widzow. !” „To jest znany fakt, podkresla Dina, ze taniec brzucha ekscytuje kobiety a my tancerki brzucha uwielbiamy sie kochac bardziej niz ktokolwiek”.
Dina podpisuje wciaz nowe lukratywne umowy na wystepy w wielkich hotelach czy na weselach. Kobiety noszace chusty bija jej brawo, by w koncu zaczac tanczyc wraz z nia. „W czasie wystepu, opowiada Dina, bardzo czesto zdarza sie, ze goscie w ostentacyjny sposob wyrazaja swoja dezaprobate i odwracaja sie plecami. Dla mnie jej to oznaka pogorszania sie atmosfery. Mezczyzni nie chca na mnie patrzec. Jednakze, po trochu, widzac, ze kobiety daja sie wciagnac, takze i oni nieco sie rozluzniaja, by w koncu przylaczyc sie do zabawy.” „Publicznosc jest zelektryzowana naszym spojrzeniem, potwierdza Dina. Jest to z reszta jedyna dozwolona forma kontaktu. Nasze oczy i kostiumy doprowadzaja publicznosc do szalenstwa. A moj kostium jest tu!”dodaje prezac biust.
W celu przestrzegania rozdzialu plci, kobiety, glownie Saudyjki mieszkajace w Egipcie, organizuja przyjecia w swoim gronie, z DJ-em kobieta i tancerka brzucha. Wtedy wszystkie kobiety tancza. Atmosfera robi sie goraca. Wlasnie z tego powodu policja wymaga, by wszystkie tancerki posiadaly licencje. Dodatkowo maja tez zakaz tanczenia na stolach, klekania twarza do publicznosci i wyginania sie do tylu na szeroko rozstawionych nogach. Powinny takze nosic, przynajmniej w teorii, siatke na brzuchu przykrywajaca pepek.
Dina nie wywodzi sie z marginesu spoleczenstwa, wrecz przeciwnie, urodzila sie w Rzymie, jest magistrem filozofii. „Juz w wieku 17 lat wiedzialam, ze chce byc tancerka brzucha przez duze „T”. W ciagu pieciu lat stalam sie gwiazda. Kupilam stroje do tanca, ale pozniej je zniszczylam. Staram sie laczyc taniec i mode. Inspiruje sie kolekcjami haute-couture, Roberto Cavalli’m. Odwazylam sie zalozyc krotkie kreacje, szorty, koronki, skore, futra, metal. Projektanci, ktorych poznalam w Mediolanie bardzo mi w tym pomogli. Chcialam, by moje cialo wyrazalo przemoc, skladalo hold seksownemu cialu kobiety. Wiem, ze w tym procesie jestem opoka, znam znaczenie mojej walki o wolnosc kobiet. Taniec i wolnosc sa synonimami i wlasnie dlatego niepokoje sie. Jestem ostatnia z kairskich tancerek tanca brzucha. Po mnie nie bedzie juz nikogo.”.
Pesymistka czy megalomanka? Deaa mloda tancerka, ktora chcialaby przyjac wyzwanie, stara sie zlagodzic sytuacje. „Juz od pietnastu lat Saudyjczycy chca ugiac Egipcjan, ale nigdy im sie to nie uda.” I by to udowodnic tanczy, jak Dina i caly wszechswiat zaczyna wirowac.