Jak ewoluował Wasz taniec?

[Basinah]

Ewentualnie, jak zmieniło się Wasze podejście do bd??? Ja się chyba stałam dużo bardziej otwarta na wszelkie elementy i odłamy tańca brzucha, np. kiedyś nie podobał mi się taniec ze świecznikiem, tribal, a zaghareet wzbudzał mój śmiech. A teraz to wszystko mnie interesuje! "Im dalej w las, tym więcej drzew"

[Farida]

Mi sie wydaje, że słowo ewaluował w tańcu jest cały czas obecne Cały czas sie rozwijamy, cały czas uczymy sie czegoś nowego, cały czas coś nas zaskakuje Mój taniec, którego zaczęłam sie uczyć przecież tak niedawno, ewoluuje pod wzgledem poznawania nowych ruchów i poznawania siebie. Pewnie kolejnym etapem ewolucji bedzie doskonalenie tych ruchow i znow poznawanie nowych i tak w nieskonczonosc

[Moon]

jak zmieniło się Wasze podejście do bd???

Ostatnio rozmawiałam na ten temat z moją instruktorką i dziewczynami.
Bardzo dużo i szybko w nas się zmienia. Na początku w ogóle nie interesowałam się kulturą z której wywodzi się taniec brzucha. Teraz chłonę wszystkie informację na ten temat.
Kolejną zmianą jest moje podejście do muzyki. Na początku większość utworów wydawała mi się taka sama, nie widziałam większej różnicy pomiędzy nimi. Teraz słyszę więcej subtelności.
Zmieniło się też moje podejście do muzyki którą wybieram sobie do tańca. Na początku preferowałam muzykę szybką z czytelnym rytmem. Teraz wolę bardziej liryczną, spokojną. To samo zauważyły moje koleżanki u siebie. Doszłyśmy do wspólnego wniosku, że na początku preferuje się muzykę szybką bo jest łatwiejsza do tańca. Do muzyki wolnej trzeba mieć już niezłą technikę.

[Roksolanka (Naima)]

A ja zaczynałam od zachwytu nad Superstarskami, szczególnie nad Ansuyą, następnie nad Jilliną. Patrzyłam wówczas na Samię Gamal i zastanawiałam się, gdzie na Boga ona jest tym klejnotem narodowym Egiptu, skoro snuje się po tej scenie i snuje się.
Trochę czasu upłynęło i pojawił mi się w życiorysie egipski klasyczny (w miejsce syryjskiego), który uklasycznia się z każdym miesiącem. A dalej niezależnie od tego bezgraniczne uwielbienie Orit, a swoją drogą fascynacja folklorem.
Teraz patrzę na Samię Gamal i wiem, dlaczego była klejnotem Egiptu. Innymi słowy trochę sie gust wyrabia, jeszcze trochę i zrozumiem, co takiego widzą ludzie w Dinie - jestem już o krok od zrozumienia

[Maja]

U mnie zaczęlo się od zachwytów nad instruktorką Poszlam na zajęcia, bo koleżanka mi polecila tę formę ruchu. Filmiki zaczęlam przeglądać, kiedy już zaczęlam się uczyć. No i tak: BDSS - Ansuya, Amar Gamal oraz coś dziwnego, co nosilo nazwę tribalu Zachlysnęlam się Rachel Brice.
Kiedy zaczęlam chodzić na regularne zajęcia z tribalu, odkrylam ATS. Moja fascynacja Rachel osiadla na mieliźnie. Trudno jej nie podziwiać, ale są też inne świetnie tańczące dziewczyny: Kami Liddle, Zoe, Mardi Love, Elizabeth Strong.
Wydaje mi się, że systematycznie zbliżam się ku tribalowi. Nie porzucam jednak klasycznego t.b. Np. ostatnimi czasy chodzę do Łady Toulik na regularne zajęcia i to, co ona prezentuje strasznie mnie zachwyca

[Amani]

Zmieniło się też moje podejście do muzyki którą wybieram sobie do tańca. Na początku preferowałam muzykę szybką z czytelnym rytmem. Teraz wolę bardziej liryczną, spokojną.

To jest naturalne. Na początku wbrew pozorom łatwiej jest tańczyć do szybkiej muzyki. Pracuje się głównie biodrem i brzuchem.

Wolna muzyka wymaga precyzyjnego wykończenia i dociągnięcia ruchu. Widać jak na dłoni wszystkie błędy techniczne. Dużą rolę odgrywa praca rąk i nadgarstków, które stają się bardzo widoczne.

Co do ewoluowania tańca, to jest to naturalne. Swoim dziewczyną na zajęciach powtarzam żeby były cierpliwe i nie denerwowały się, jak im coś nie wychodzi. Na wszystko przyjdzie czas. Nie ma sensu robić czegoś na siłę. Ruchy, które dzisiaj wydają się nie do zrobienia, jutro przyjdą bez trudu. Tak jest z drżeniem, izolacją, łączeniem ruchów, mimiką itd.

[Sjel]

Amani: "Swoim dziewczyną na zajęciach powtarzam żeby były cierpliwe i nie denerwowały się, jak im coś nie wychodzi. Na wszystko przyjdzie czas. Nie ma sensu robić czegoś na siłę. Ruchy, które dzisiaj wydają się nie do zrobienia, jutro przyjdą bez trudu."
Jak dobrze słyszeć takie rzeczy! Podniosłaś mnie na duchu. Może jestem straszną pesymistką , ale strasznie się denerwuje jak mi coś nie wychodzi i czasami wydaje mi sie, że nigdy nie nauczę poruszać się z taką gracją jak moja instruktorka. Jednak twardo ćwiczę w domu przed lusterkiem. Mam nadzieje, że nie długo też będę mogła pochwalić się swoimi postępami i ze słonia w spódnicy stanę się motylem
Pozdrawiam i trzymajcie za mnie kciuki!

[tahira]

przede wszystkim ruchy, które już znam stają się pełniejsze, jest w nich coraz więcej mnie, jeśli można tak to ująć z każdym razem lepiej czuję swoje ciało i wiem więcej o jego wadach i zaletach.
największą ewolucją jest chyba jednak to, że studiuję angielski z arabskim

[Zafirah]

a moja ewolucja wyglada w ten sposob, ze coraz czesciej chodza mi po głowie uklady - fuzje z roznymi innymi gatunkami tanca na razie probuje to robic tylko w zaciszu domowy ale ponoc interesujaco to wyglada.

[Maram]

A ja dopiero po roku odkryłam mięśnie skośne brzucha
Teraz już bioderkami ruszam właśnie dzięki tym mięśniom a nie jak wcześniej biodrami/nogami (nie wiem jak to opisać ale na początku wszystkie tak robimy )

Faktycznie coś jest na rzeczy z tą zmianą upodobań muzycznych. Na początku ubóstwiałam pop orientalny a klasyka i drum solo wywoływały u mnie skrajne odczucia.... A teraz nie ma nic wspanialszego niż rytmiczne drum solo czy też piękna spokojna klasyka!
Ale niestety jak Amani zauważyła - ten kierunek muzyczny jest znacznie trudniejszy do poprawnego "odtańczenia"

[Firyal]

Ja dziś oglądałam film z pokazu z Zielonej Góry. Widząc siebie tańczącą dziwie się. Ale widzę też,że po pół roku moje ruchy sa miększe, nie robię już tych samych figur wciąż,sama improwizuję i ostatnio tańczę do polskiej muzyki - świetnie tańczy się np. przy Justynie Steczkowskiej - Dziewczyna Szamana albo przy duecie Kayah i Bregovica - Nie ma, nie ma Ciebie.

[Moon]

Ale widzę też,że po pół roku moje ruchy sa miększe, nie robię już tych samych figur

Ostatnio znalazłam swoje nagranie jakie zrobiłam pół roku temu, to co tam zobaczyłam przeraziło mnie . W panice szybko skasowałam ten filmik. Pół roku uczciwego ćwiczenia zmienia tancerkę nie do poznania

[Zafirah]

to ja tez sie przyznam, że pokasowałam juz kilka filmików z początków mojej "kariery" brrr... jak sie to pozniej oglada to jakies zażenowanie czlowieka ogarnia, choc chyba nie slusznie bo kazdy kiedys cos zaczynal

[Antares]

jak sie to pozniej oglada to jakies zażenowanie czlowieka ogarnia, choc chyba nie slusznie bo kazdy kiedys cos zaczynal

Ano zupełnie niesłusznie - jak to mawiają nasi bracia latynosi: "hay que caminar antes de empezar a correr" tzn. "trzeba (umieć) chodzić zanim się zacznie biegać"

Przyznam, że - czegokolwiek bym się nie uczyła - to moje ulubione powiedzenie uwalnia od frustracji gdy coś nie wychodzi i daje chęci do mozolnych ćwiczeń nad podstawami

[Basinah]

Zauważyłam u siebie ciekawą zmianę. Tak jak na początku tribala nie chciałam tańczyć, wydawał mi się za mroczny, to teraz bardzo mi się podoba. Może to dlatego, że bardzo chciałabym tanecznie zinterpretować () piosenki Linkin Park, tribal się do tego tak fajnie nadaje. To moja ewolucja!

[Firyal]

A ja ostatnio zaczęłam tańczyć więcej rękami...w sumie nie wiem,czy to dobrze,czy źle...trochę chyba źle,bo za mało ruchu mam w dolnych partiach ciała...:/

[Aurinko]

Wydaje mi się, że ciągle są elementy, których się uczę jakby od nowa. Czyli jak coś umiem, to zastosowanie tego w praktyce w innej konfiguracji nie jest wcale takie proste. Tak, że uświadamiam sobię, że ok mój taniec jakoś tam ewoluuje, ale z drugiej strony to stoję w miejscu...

[Inayat]

Moja przygoda z tb trwa dopiero kilka miesięcy, ale już zauważam zmiany w moim podejściu. Oczywiście ruchy, którym jeszcze daleko do poprawności, wychodzą coraz płynniej. Ale tą kwestię zostawię, bo jak widzę w wyobraźni obraz Was, Dziewczyny, i mnie pokraki, to w ogóle wstyd cokolwiek wspominać na temat ewolucji w mojej technice Ale właśnie to podejście. Do zapisania się na zajęcia namówiła mnie koleżanka, która zobaczyła Amani (pozdrowienia ) na TvnStyle. Dopiero po pierwszych zajęciach odwiedziłam YouTube'a - zobaczyłam skrzydła i saggaty. Moją reakcją było hmm, zniesmaczenie, jak można czyms takim psuć ten piękny taniec. A teraz jestem ZACHWYCONA tańcem ze skrzydłami i już się nie mogę doczekać, kiedy przyjdzie na nie kolej w mojej skromnej 'karierze' Byłam też przerażona Tribalem, a teraz mi dech zapiera jak oglądam Rachel i in. i wiem, że KONIECZNIE muszę tego spróbować.
Muzyka? Na początku tylko drumsolo, teraz dużo tradycyjnej i powolnej idealnej do Tribala.
A teraz mam świadomość, że ewolucja mojej pasji jest dopiero w zarodku i wszystko mi drży na myśl ile jeszcze przede mną!

[Isar]

TB to takie moje spełnione marzenie z dzieciństwa. Od zawsze chciałam się nauczyć tego tańca, ale w moim mieście zwyczajnie nie było gdzie. Na jakichś zajęciach tanecznych instruktorka wspomniała któregoś razu, że chyba zacznie uczyć tego tańca ...i tak się wciągnęłam. Chociaż wiele osób mi mówiło, że to strata czasu, bo w moim wieku nie nauczy sie już tańczyć żadnego tańca dobrze, a poza tym tylko arabki mają wrodzony dar i predyspozycje do wykonywania tego tańca. No i moje stawy kolanowe tego nie wytrzymają...Początki były straszne. jedyne co umiałam, to szybkie twisty i wszelkie ruchy biodrami. Reszta ciała była niesamowicie ściągnięta (lata trenowania gimanstyki pod każdą postacią). Ach, jak ja się denerwowałam, że nie mogę zrobić żadnego ruchu biustem, ramiona opadały ociężale...nie mówiąc o jakiejkolwiek fali brzuhcem Teraz to tylko śmiać mi się chce , jak sobie przypomnę...ale w tamtym czasie wcale nie było mi do śmiechu. Wydawało mi sie, że ci wszyscy malkontenci mieli rację - za późno na takie "fanaberie". Jednocześnie pojawiła się fascynacja strojem, muzyką...a teraz do tego dochodzi i kulturą.

Nadal się rozwijam i mam nadzieję ,że z pozytywnym skutkiem trwać to będzie wiele kolejnych lat, nadal katuję swoje mięśnie i zmuszam do większego posłuszeństwa. Cieszę się jak dziecko z każdego nowego ruchu, który jestem w stanie opanować. Powoli tb staje się moją drugą skórą. Wydaje mi się, że zatracam zdolność tańczenia w inny sposób

Mam nadzięję, że bedzie mi dane cieszyć się tą formą tańca jeszcze wiele lat i że rozwój będzie satysfakcjonujący

W końcu taniec to magia

[Quesse]

Zauważyłam u siebie ciekawą zmianę. Tak jak na początku tribala nie chciałam tańczyć, wydawał mi się za mroczny, to teraz bardzo mi się podoba. Może to dlatego, że bardzo chciałabym tanecznie zinterpretować () piosenki Linkin Park, tribal się do tego tak fajnie nadaje. To moja ewolucja!

Dopiero po pierwszych zajęciach odwiedziłam YouTube'a - zobaczyłam skrzydła i saggaty. Moją reakcją było hmm, zniesmaczenie, jak można czyms takim psuć ten piękny taniec. A teraz jestem ZACHWYCONA tańcem ze skrzydłami i już się nie mogę doczekać, kiedy przyjdzie na nie kolej w mojej skromnej 'karierze' Byłam też przerażona Tribalem, a teraz mi dech zapiera jak oglądam Rachel i in. i wiem, że KONIECZNIE muszę tego spróbować.
Muzyka? Na początku tylko drumsolo, teraz dużo tradycyjnej i powolnej idealnej do Tribala.

A ja przeżyłam ewolucję poglądów całkiem odwrotną - na początku podobał mi się tylko tribal, dopiero z czasem zachwyciłam się tradycyjnym bd. Na początku utwory tylko mroczne, ponure, zazwyczaj nie arabskie - a teraz umiem z przyjemnością zatańczyć do czegoś arabskiego, a nawet - o zgrozo - do czegoś pogodnego! Chociaż dalej do tb najbardziej lubię muzykę powolną i rzewną, żeby tylko nie musieć się za wiele uśmiechać

A ja ostatnio zaczęłam tańczyć więcej rękami...w sumie nie wiem,czy to dobrze,czy źle...trochę chyba źle,bo za mało ruchu mam w dolnych partiach ciała...:/

A ja myślę, ze to świetnie! Sama potrafię niektóre utwory przetańczyć niemal wyłącznie rękami, czasem wplatając wężowe, powolne ruchy ciała lub schodząc na ziemię. Moim zdaniem, ręce to pewien wyznacznik umiejętności - ciężko je opanować A dramatyczny teatr dłoni w wykonaniu dobrej tancerki zapiera dech w piersiach - i do tego właśnie chcę dążyć...

Początki były straszne. jedyne co umiałam, to szybkie twisty i wszelkie ruchy biodrami. Reszta ciała była niesamowicie ściągnięta (lata trenowania gimanstyki pod każdą postacią). Ach, jak ja się denerwowałam, że nie mogę zrobić żadnego ruchu biustem, ramiona opadały ociężale...nie mówiąc o jakiejkolwiek fali brzuhcem Teraz to tylko śmiać mi się chce , jak sobie przypomnę...ale w tamtym czasie wcale nie było mi do śmiechu.

To ja jako świadek naoczny pozwolę sobie potwierdzić, że z ogromnym sukcesem przełamałaś te trudności